Jak rozumiem style muzyczne

Oto w jaki sposób JA OSOBIŚCIE rozumiem podgatunki związane (przynajmniej częściowo) z odax. To moja opinia, nie mam zamiaru nikogo poprawiać ani nic, traktujcie to bardziej jako ciekawostkę jak ja osobiście używam tych określeń. Nie będę tutaj opisywać tak dużych i rozwiniętych gatunków jak gabber. Będę się odnosić do takich rzeczy jak speedcore i breakcore jako do technicznej podstawy innych podgatunków.

Mashcore (też: happy breakcore?) – określenie na breakcore (rzadziej speedcore lub hardcore) oparty w bardzo dużym stopniu o sample, głównie z popularnych utworów (wielu naraz), często – ale nie zawsze – zaaranżowane w zabawny sposób. Przykłady: Foxdye – Monsters Of Meme, Renard – Even The Odd Found Love, IllegallyEmbezzleMp3 – Vsjushnoj MuzykiVoli

edgycore – określenie na szybkie, “noisowate” i (często) proste rzeczy z samplami z anime lub/i japońskiej muzyki. Cięższe niż “j-core”. Głównie speedcore i breakcore. Ponoć zaczęte (jako żart) przez edgy RIPE i Onomatopeee (prawdopodobnie także CDR i goreshit?) niezależnie od siebie w 2006. Przykłady: goreshit – annual hair wash, edgy RIPE – Jugendmusik für die Infantilgesällschaft, Nasty Maid Grinder – La canción del caracol que no me acuerdo el nombre

Dancecore – często mniej oparte o breakcore a bardziej o 4/4 gabber niż inne mashcore’owe twory, 190-250 BPM; skupia się na samplowaniu eurodance z lat dziewięćdziesiątych (czasami też happy hardcore, pop z okolic 2000 roku itd). Prawdopodobnie zaczęte przez Annoying Ringtone i USA Kings około 2007-2008. Przykłady: Annoying Ringtone – Magicstars, USA Kings – Powered By Zubrowka, Wan Bushi – Eurodance Vibes part 5

Raggacore (też: junglecore?) – breakcore z ragga wokalami (co czyni go bliższym jego jungle’owych korzeni), przykłady: FFF – Murder, Aaron Spectre – Look Out Fi Liar, Shitmat – Rougher Babylon

Digital grindcore – najprawdopodobniej zaczęty przez OZIGIRI do określenia jego własnego stylu, tj. speedcore z wpływami grindcore’u (growl i gitary), w podobny sposób jak digital hardcore = hardcore techno + hardcore punk. Nie mylić z cybergrindem, który jest bardziej grindowy a mniej elektroniczny (odwrotnie jak digital grindcore). Przykłady: OZIGIRI – Digital Grinding Slaughter, Filthy – Persecution, PETROL HOERS – JUST BUCKING

Shitcore – nie wiem, Passenger Of Shit używa tego do określenia jego własnej muzyki, która jest ciężkim speedcorem z grindowymi wokalami etc

Samplecore – jeszcze bardziej samplowane niż mashcore, czasami nawet nie ma jednostajnego rytmu, przykład: Foxdye – Potatoes

Polcore – mashcore (czasami też samplecore) z polskimi samplami, często wuglarnymi. Technicznie zazwyczaj bliżej speedcore’u niż breakcore’u. Przykład: Dif – Lewe Ręce

Chipbreak – dosłownie breakcore + chiptune, przykład: Sabrepulse – Nintendokore

Nintendocore – generalnie muzyka gitarowa (zazwyczaj metalcore lub podobne) + chiptune, przykład: 100DEADRABBITS – Rainbow Road

Bonus (tutaj mogę się jeszcze bardziej mylić):
Nightcore – dosłownie przyspieszanie cudzych utworów (wcześniej robiono to głównie z eurodancem i handsupem ale teraz wszystko jest “nightcorowane”, pls stop), przykład: Caramell – Caramelldansen (speedycake remix)
Vaporwave – w dużym stopniu odwrotność nightcore’u, spowalnianie (często starszych) utworów ale też cięcie ich, dodawanie prostych efektów itd, bardzo podobne do “chopped and screwed” hiphopu. Są też powiązane rzeczy takie jak seapunk/netpunk którymi się aż tak interesuję więc nie będę się rozpisywać (jedyna rzecz którą wiem to to, że witch house wydaje się być bardziej oparty o oryginalną pracę niż te pozostałe). Przykład: MACINTOSH PLUS – リサフランク420 / 現代のコンピュー
Darkcore wydaje się odnosić do dwóch różnych stylów muzycznych:
a) darkcore powstały z muzyki gabber (też: industrial hardcore) – wolniejszy (<180 BPM?), mroczniejszy styl hardcore’u. Przykład: Lower Frequenciez – System
b) darkcore z korzeniami w dnb (także darkstep i crossbreed?) – mroczny, ciężki i jednostajny podgatunek dnb z wpływami hardcore’u, przykład: The Outside Agency & Current Value – They Are Human
Speedcore: 400-600 BPM, splittercore: 600-900 BPM, extratone: >900 BPM. Niektórzy uznają splittercore i extratone po prostu za szybki speedcore. Btw. nazwa extratone wzięła się z tego, że przy tak dużych szybkościach dźwięki perkusyjne tworzą dodatkowy (extra) ton – np. około 16Hz (częstotliwości podstawowej) przy 1000 BPM.
Przykład najzwyklejszego breakcore’u: Microphyst – Dyslexic Selecta

Advertisements